एजेन्सी । सन् २०१६ मा न्यूयोर्कको मेटलाइफ स्टेडियममा लियोनेल मेस्सी आफ्नो अन्तर्राष्ट्रिय करियरकै सबैभन्दा कठिन मोडमा पुगे।

लगातार दुई ठूला फाइनलमा पराजय(पहिले २०१४ को विश्वकपमा जर्मनीसँग र त्यसपछि २०१६ को कोपा अमेरिका फाइनलमा चिलीसँग)भोगेपछि उनी गहिरो निराशामा डुबे। २९ वर्षको उमेरमा अन्तर्राष्ट्रिय उपाधि आफ्नो पहुँचभन्दा बाहिर रहेको महसुस गर्दै उनले अर्जेन्टिनाबाट सन्यासको घोषणा गरे र क्लब फुटबलमा केन्द्रित हुने निर्णय गरे।

त्यतिबेला अर्जेन्टिनाका महान् खेलाडी डिएगो म्याराडोनाले पनि मेस्सीको नेतृत्व क्षमतामाथि प्रश्न उठाएका थिए। उनले मेस्सीसँग टोलीलाई कठिन परिस्थितिमा अघि बढाउने व्यक्तित्व र चरित्रको अभाव रहेको टिप्पणी गरेका थिए।

तर त्यो निर्णय लामो समय टिकेन। दुई महिनाभित्रै मेस्सी राष्ट्रिय टोलीमा फर्किए। उनले २०१८ विश्वकप छनोटबाट पुनरागमन गर्दै कप्तानको जिम्मेवारीलाई नयाँ दृष्टिकोणबाट स्वीकारे। यही निर्णयले उनको करियर मात्र होइन अर्जेन्टिनी फुटबलको इतिहास पनि बदलिदियो।

मेस्सीको नेतृत्वमा अर्जेन्टिनाले २०२१ मा कोपा अमेरिका जित्दै २८ वर्षदेखिको ठूलो उपाधिको खडेरी अन्त्य गर्‍यो। त्यसपछि टोलीले फाइनलिसिमा जित्यो। २०२२ को कतार विश्वकपको उपाधि उचाल्यो र २०२४ मा पुनः कोपा अमेरिका आफ्नो नाममा पार्‍यो।

यी सफलतापछि मेस्सीको नाम केवल पेले र डिएगो म्याराडोनासँग तुलना हुने स्तरमा मात्र सीमित रहेन। विश्वकप जितेपछि उनले फुटबलमा सम्भव सबै प्रमुख उपलब्धि हासिल गरे। त्यसपछि उनी इतिहासकै महान् फुटबलर हुन् कि होइनन् भन्ने बहस झन् तीव्र बन्यो।

कतार विश्वकपपछि धेरैले त्यो नै मेस्सीको अन्तिम विश्वकप हुने अनुमान गरेका थिए। ३५ वर्षको उमेरमा विश्वकप जितेपछि उनले भविष्यबारे स्पष्ट धारणा सार्वजनिक गरेका थिएनन्।

२०२४ को कोपा अमेरिका जितिसकेपछि पनि उनले अन्तर्राष्ट्रिय करियरबारे मौनता कायम राखे। अन्ततः अन्तिम समयमा मात्र उनले अर्को विश्वकप अभियानमा सहभागी हुने निर्णय गरे।

३९ वर्षको उमेरमा पनि मेस्सीले आफूलाई नयाँ शैलीमा प्रस्तुत गरे। बार्सिलोनामा देखिने तीव्र ड्रिब्लिङ र लगातारको दौडको सट्टा उनले अनुभव र खेल बुझाइलाई प्राथमिकता दिए।

उनी ऊर्जा बचत गर्दै आवश्यक क्षणमा मात्र निर्णायक बने। मिडफिल्डसँग तालमेल मिलाउँदै टोलीको खेल नियन्त्रणमा राख्ने भूमिका निर्वाह गरे।

प्रतियोगिताभर उनले आठ गोल र चार असिस्ट गर्दै अर्जेन्टिनाको आक्रमणको केन्द्रबिन्दु बने। अझ रोचक कुरा, उनका करिब आधा गोल योगदान ८०औँ मिनेटपछि आए। नकआउट चरणमा अर्जेन्टिनाले धेरै पटक कठिन अवस्था सामना गर्दा पनि उनले निर्णायक भूमिका खेले। राउन्ड अफ १६ मा इजिप्टविरुद्ध टोलीले अन्तिम १३ मिनेटमा तीन गोल गर्‍यो भने सेमिफाइनलमा इंग्ल्याण्डविरुद्ध अन्तिम सात मिनेटमा दुई गोल गर्दै पुनरागमन गरेको थियो।

तर विश्वकप फाइनलमा परिस्थिति फरक रह्यो।

सेमिफाइनलमा केलियन एम्बाप्पेलाई प्रभावहीन बनाएको स्पेनका प्रशिक्षक लुइस डे ला फुएन्टेको टोली मेस्सीलाई नियन्त्रण गर्ने स्पष्ट योजनासहित मैदानमा उत्रिएको थियो।

स्पेनले मेस्सीसम्म बल पुग्ने सबै मार्ग बन्द गरिदियो। उनले प्रयोग गर्ने खाली स्थानहरू भरिदियो र अर्जेन्टिनालाई लामो समयसम्म प्रभावकारी आक्रमण गर्न दिएन।

पूरै प्रतियोगितामा पहिलो पटक मेस्सी सामान्य देखिए। उनले १२० मिनेटमा जम्मा ५४ पटक मात्र बल छोए। स्पेनको पेनाल्टी क्षेत्रभित्र एक पटक पनि बल छुन सकेनन्, कुनै अवसर सिर्जना गर्न सकेनन् र खेलमा अपेक्षित प्रभाव पार्न असफल भए।

अन्ततः १०६औँ मिनेटमा फेरान टोरेसले गरेको निर्णायक गोलले स्पेनलाई इतिहासमै दोस्रो पटक विश्व च्याम्पियन बनायो।

उता मेस्सीले भने त्यही रंगशालामा फेरि एकपटक अन्तर्राष्ट्रिय फुटबलको पीडादायी क्षण अनुभव गरे, जहाँ उनले आठ वर्षअघि सन्यास घोषणा गरेका थिए।

स्पेनका खेलाडीहरू उपाधि उत्सवमा रमाइरहँदा मेस्सी भने भावुक देखिए। आँसु पुछ्दै उनी चुपचाप चेन्जिङ रुमतर्फ लागे। त्यसपछि फुटबल समर्थकमाझ एउटै प्रश्न उठ्न थाल्यो—के अर्जेन्टिनाको जर्सीमा मेस्सीलाई अन्तिम पटक देखियो ?

२०३० को विश्वकपसम्म खेल्ने सम्भावना निकै कम देखिन्छ। त्यसबेलासम्म उनी ४३ वर्षका हुनेछन्। साथै, उनले प्रमाणित गर्न बाँकी पनि केही छैन।

उनी विश्वकप विजेता, दुई पटकका कोपा अमेरिका च्याम्पियन, आठ पटकका बालोन डी’ओर विजेता, चार पटकका यूईएफए च्याम्पियन्स लिग विजेता, १३ पटकका लिग च्याम्पियन र आफ्नो पुस्ताका सर्वाधिक सफल फुटबलर बनिसकेका छन्।

अर्जेन्टिनाका मुख्य प्रशिक्षक लियोनेल स्कालोनीले फाइनलपछि भने, ‘सबैले मेस्सीले हासिल गरेका उपलब्धिमा गर्व गर्नुपर्छ। उनी मैदानमा उत्रिएका सबैभन्दा महान् फुटबलर हुन्।’

यद्यपि मेस्सीले अन्तर्राष्ट्रिय करियर टुंग्याउने वा नटुंग्याउने विषयमा अझै कुनै निर्णय सार्वजनिक गरेका छैनन्। स्कालोनीले पनि कप्तानसँग यसबारे कुनै छलफल नभएको बताएका छन्।

अहिलेलाई मेस्सीको ध्यान इन्टर मियामीमा रहनेछ। उनले आफ्नो एमएलएस सम्झौता २०२८ सम्म विस्तार गरिसकेका छन्, जसअनुसार उनी ४१ वर्षको उमेरसम्म व्यावसायिक फुटबल खेल्नेछन्।

यदि उनी त्यसबेलासम्म पनि उच्च स्तरमा प्रतिस्पर्धा गर्न सक्षम भए २०२८ को कोपा अमेरिका उनको अन्तर्राष्ट्रिय करियरको अन्तिम अध्याय बन्न सक्छ।

अर्जेन्टिना लगातार दुई पटकको डिफेन्डिङ च्याम्पियनका रूपमा प्रतियोगितामा प्रवेश गर्नेछ र मेस्सीसँग नयाँ पुस्तालाई जिम्मेवारी हस्तान्तरण गर्दै आफ्नै सर्तमा राष्ट्रिय टोलीबाट बिदाइ हुने अवसर हुनेछ। हालको टोलीमा अधिकांश खेलाडी अझै युवा छन्, जसले भविष्यका लागि अर्जेन्टिनालाई बलियो आधार दिएको छ।

यदि विश्वकप फाइनल नै वास्तवमै मेस्सीको अन्तिम विश्वकप खेल थियो भने त्यो कथा ट्रफीभन्दा बढी भावनासँग समाप्त भयो। तर फुटबल इतिहासमा थोरै खेलाडीले मात्र खेललाई उनले जति परिवर्तन गर्न सकेका छन्।

सन्यास लिए पनि वा २०२८ को कोपा अमेरिकासम्म यात्रा जारी राखे पनि लियोनेल मेस्सीको नाम फुटबलका सर्वकालीन महान् खेलाडीहरूमध्ये अग्रस्थानमै रहनेछ।