• २०८१ असार २ आइतबार
  • Sunday, 16 June, 2024

कबिताः महिनावारी

अनर्थ न लिनु महिनावारी ...
जब ममा महिनावारीको चक्र आउँछ 
तब म तिमीलाई सम्झिन्छु आमा

जब मेरो यौनीबाट रगतका धारा बग्न थाल्छ 
जब पेटको दुखाइले मेरा शरीर कमजोर हुँदै जान्छ
ती प्याडमा न अटेर रगत कपडा छिचोल्दै बाहिर
देखा पर्छ
गर्मीको समय अनि लामो बाटोको हिडाइले 
काछ लाग्छ अनि पोल्छ 
तब म तिमीलाई सम्झिन्छु आमा

प्राकृतिक प्रक्रिया अनि प्रकृतिको नियम 
म पर सर्दा अशुद्ध हुन्छु । 
अछुतो हुन्छु,
गोठको त्यो कहालीलाग्दो बसाइ
मलाई खुब डर लाग्छ आमा ।

कहिलेकाही चाडपर्व सँगै मेरो महिनावारी 
पनि आउँछ
मलाई खुब दुख लाग्छ । किनकी 
म त्यति बेला एक्लो हुन्छु । 
कतै जान मिल्दैन, मन लाग्दा आफै खान मिल्दैन
अरुको खुसी हेरेर आफू भित्रभित्रै रुन बाध्य 
हुन्छु ।

तर के गर्नु ? 
यो त सदियौ देखि चली आएको नियम

म आफू कमजोर भइ रहदा श्रीमानको यौन चाहना
पूरा गर्न सक्दिन । तर पनि गिद्दले सिनो लुछे झैं 
मलाई लुछी रहँदा यौनानन्द लिइ रहन लाग्छ 
म पनि पुरुष मनोरञ्जनको एक साधन हुँ ।

मलाई थाहा छ !
तिमी विवश छौ, केही गर्न सक्दैनौ
किनकी तिमी पनि त त्यही वातावरण र पीडा 
गुज्रीएकी छौ !आमा

म महिनावारीको चार दिन कटाउन सक्दिन
तिमीले नौं महिना गर्भ बोकेर त्यो प्रसव पीडा 
कसरी सह्यौ आमा ?
साच्चै तिमी महान छौ !

म आफैलाई प्रश्न गर्छु :
आखिर यस्तो कहिलेसम्म ?
यो नियम किन छोरीलाई मात्रै लागू ?
किन मान्छेको सोच बद्लिदैन ?
पुरुष भएर नारीको पीडा किन बुझ्दैन ?
किन नारीको लागि सहज वातावरण बन्दैन ?
 

इलाम

प्रतिकृया दिनुहोस

सम्बन्धित खवर